Τα τέλη κυκλοφορίας ανήκουν στην κατηγορία των ανταποδοτικών τελών.Ο κάτοχος του αυτοκινήτου τα πληρώνει προκειμένου να έχει δικαίωμα χρήσης των δρόμων και στάθμευσης σε αυτούς. Αν επιλέξει να αποσύρει το αυτοκίνητο του απο την κυκλοφορία και να το σταθμεύει σε ιδωτικό χώρο μπορεί κάλλιστα να μην τα πληρώνει.

Με αυτά ως δεδομένο θεωρώ ότι τα τέλη θα έπρεπε να εξαρτώνται μόνο απο παράγοντες όπως το βάρος και το μήκος του αυτοκινήτου και να είναι χαμηλά. Πχ 80€ * (μήκος αυτοκινήτου) / 3 μέτρα. Απο εκεί και πέρα μπορεί να θεσπιστεί κατάλληλος, ανταποδοτικός φόρος στη βενζίνη 5-10 λεπτά/λίτρο, τα έσοδα του οποίου θα χρηματοδοτούν περιβαλλοντικές δράσεις και τη συντήρηση/επέκταση του οδικού δικτύου απο το κράτος και τους ΟΤΑ.

Παράλληλα, η φορολόγηση των αυτοκινήτων πρέπει να γίνει με βάση την μέση κατανάλωση τους (με σκοπό την μείωση της βενζίνης που καταναλώνεται) και όχι άλλους παράγοντες. Τα τέλη ταξινόμησης δηλαδή μπορούν να είναι ένα ποσοστό της εργοστασιακής αξίας του αυτοκινήτου πολλαπλασιασμένο με κατάλληλο συντελεστή που προκύπτει με βάση την μέση κατανάλωση.
Παράδειγμα: 25% εργοστασιακής αξίας * (μέση κατανάλωση lt/100 km) / 8 (κατ’ αυτόν τον τρόπο γίνονται φτηνότερα όσα αυτοκίνητα – ίδιας εργοστασιακής αξίας – έχουν μέση κατανάλωση μικρότερη απο 8 lt/100 km και ακριβότερα τα ενεργοβόρα).