Το ΑΕΠ παρουσίασε επιβράδυνση 2,6% το τελευταίο δίμηνο και 2% συνολική μείωση για το 2010 (ο προϋπολογισμός ανέμενε οριακή ανάπτυξη 0,3%) τη στιγμή που ο πληθωρισμός κινούνταν στο 2,6%. Με άλλα λόγια ο παρανομαστής στο πηλίκο χρέος προς ΑΕΠ έχει μειωθεί και τόσο το έλλειμμα όσο και το χρέος αυξάνονται με συνέπεια την μεγάλη πιθανότητα νέων μέτρων. Στο περιβάλλον ύφεσης, απουσίας επενδύσεων, ανεργίας και αρνητικής ψυχολογίας που έχει διαμορφωθεί, κάθε νέο μέτρο απλά θα οδηγεί στην μείωση κατανάλωσης και επιπλέον συρρίκνωση της οικονομίας.

Το πραγματικό συμπέρασμα όμως είναι ότι ουσιαστικά η οικονομία βρίσκεται σε πολύ βαθιά ύφεση καθώς με έλλειμμα περίπου 13% (!!) του ΑΕΠ, καταφέραμε να έχουμε μείωση 2% της οικονομίας. Αν δηλαδή δεν είχε χρηματοδοτήσει (μέσω δανεισμού) την οικονομία το δημόσιο η συρρίκνωση θα ήταν πολλαπλάσια και πρωτοφανής (ίσως θα βλέπαμε νούμερα της τάξης του 5-7%).

Το ερώτημα είναι τί θα συμβεί απο εδώ και πέρα. Τη στιγμή μάλιστα που οι λύσεις που προτείνουν οι διεθνείς οργανισμοί μιλάνε για κατάργηση 13ου/14ου μισθού, αύξηση ΦΠΑ, μείωση κοινωνικού κράτους και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων. Σε μία οικονομία που ουσιαστικά βασίζεται στην κατανάλωση (μέσω δανεισμού), στην οικοδομή και στον (χαμηλού επιπέδου) τουρισμό.