Γίνεται πολύς λόγος τώρα τελευταία για επιμονή εκ μέρους των Ευρωπαίων για κατάργηση του 14ου μισθού στο δημόσιο. Προφανώς κατάργηση του θα έχει ώς συνέπεια και αντίστοιχη κατάργηση στος πολιτικούς συνταξιούχους (λόγω μείωσης των κρατήσεων, μείωσης των συντάξιμων αποδοχών κτλ). Είναι επίσης προφανές ότι η κατάργηση του θα έχει αποτέλεσμα μείωση του ΑΕΠ, είτε λόγω μείωσης κατανάλωσης, είτε λόγω μείωσης της αποταμίευσης και αύξησης των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Ουσιαστικά όμως αυτό που ζητείται είναι η μείωση του κόστος της μονάδας προϊόντος στο δημόσιο τομέα. Αυτό επιτυγχάνεται είτε με μείωση του μισθολογικού κόστους, είτε με αύξηση της παραγώμενης εργασίας. Μία λύση λοιπόν είναι η αύξηση του ωραρίου εργασίας χωρίς αύξηση μισθού.

Όλοι οι ΔΥ λαμβάνουν κίνητρο απόδοσης ύψους 64-100€ (αναλόγως αν είναι ΔΕ/ΤΕ/ΠΕ). Θα μπορούσε να αλλάξει ο σκοπός του (επίδομα υπερωριακής απασχόλησης) και οι ώρες εργασίας να αυξηθούν στις 45 εβδομαδιαίως με αντίστοιχη αύξηση του ωραρίου υποδοχής κοινού στις δημόσιες υπηρεσίες. Όσοι ΔΥ δεν αποδεχτούν την επιπλέον εργασία απλά δε θα λαμβάνουν το επίδομα, το οποίο ισοδυναμεί ουσιαστικά με την κατάργηση του 14ου μισθού.