Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης έχει ένα πολύ ενδιαφέρον και εύχρηστο site στατιστικών. Αν το χρησιμοποιήσουμε για να ελέγξουμε τα δεδομένα του κόστους και της παραγωγικότητας του εργατικού δυναμικού για το σύνολο των οικονομιών Γερμανίας και Ελλάδας θα ανακαλύψουμε έναν απο τους βασικούς λόγους της τρέχουσας οικονομικής κρίσης:

2000 2009 Αύξηση %
Labour Wages
Germany 93,1 107,8 15,79
Greece 73,6 123,3 67,53
Labour Productivity
Germany 92,7 101,6 9,6
Greece 85,2 105 23,24
Unit Labour Cost
Germany 100,4 106,1 5,68
Greece 86,4 117,4 35,88

Όπως μπορούμε να δούμε η αύξηση του συνολικού κόστους εργασίας ανά μονάδας προϊόντος (Unit Labour Cost) στην Ελλάδα ήταν 35% μεταξύ 2000 και 2009 ενώ στη Γερμανία μόνο 6%. Ουσιαστικά δηλαδή η Γερμανία κράτησε σταθερό το κόστος παραγωγής της ενώ η Ελλάδα το αύξανε κατά 3% το χρόνο χάνοντας ανταγωνιστικότητα σε σχέση με τους εταίρους της, ιδιαίτερα στην ‘αντι-πληθωριστική’ Ευρωζώνη. Αυτό συνέβη παρότι η αύξηση της παραγωγικότητας των εργαζομένων της ήταν ιδιαιτέρως εντυπωσιακή, συγκρινόμενη μόνο με τα επίπεδα των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης. Ο λόγος ήταν η σημαντική αύξηση των μισθών η οποία απορρόφησε την αύξηση της παραγωγικότητας και διαμόρφωσε ένα περιβάλλον αυξημένου πληθωρισμού και κόστους εργασίας, ιδιαίτερα σε συνδυασμό με την διψήφια πιστωτική επέκταση των χρόνων μετά την ένταξη στο ευρώ.

Πλέον η χώρα θα πρέπει να περάσει απο μία θεραπεία ‘σόκ’ με γρήγορη μείωση του κόστους εργασίας (δυστυχώς με μείωση μισθών) προκειμένου να ανακτήσει τη χαμένη της ανταγωνιστικότητα. Στόχος θα πρέπει να είναι η θεραπεία αυτή να συνοδευτεί απο δημοσιονομική εξυγίανση, διατήρηση του κοινωνικού κράτους και όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αύξηση της παραγωγικότητας προκειμένου τα αποτελέσματα να είναι άμεσα και ισχυρά.

ΥΓ: Αυτό το οποίο δεν είναι προφανές απο τα στοιχεία είναι σε τί ποσοστό η αύξηση του μισθολογικού κόστους προήλθε απο αύξηση των ίδιων των μισθών και ποιό ήταν το ποσοστό του έμμεσου μισθολογικού κόστους (υποχρεωτικές εισφορές εργαζομένων κτλ).

Advertisements