Χθές το capital δημοσίευσε τη συμμμετοχή των τραπεζών διαφόρων χωρών στην κατοχή Ελληνικών ομολόγων. Όπως φαίνεται το 65% περίπου κατέχεται απο Ελληνικές τράπεζες με την Κύπρο να κατέχει 9%. Γαλλία και Γερμανία κατέχουν αντίστοιχα 10% και 7%. Όπως γίνεται σαφές λοιπόν η ‘εθελοντική’ συμμετοχή ιδιωτών που τοσο πολύ ενδιέφερε τους Γερμανούς ουσιαστικά αναφέρεται στις Ελληνικές και Κυπριακές τράπεζες που κατέχουν πλέον τα 3/4 του Ελληνικού χρέους (εκτός ΕΚΤ). Πολλά εξαρτώνται απο τη συμμετοχή της ΕΚΤ στη διαδικασία η οποία απο ότι φαίνεται έχει αποκτήσει τα Ελληνικά ομόλογα που κατέχει με  discount περίπου 10 δις €. Αν δε συμμετέχει τότε η αντίστοιχη ζημιά (μέσω επαναγορών πιθανότατα) θα αναληφθεί απο τις Ελληνικές τράπεζες. Κάτι τέτοιο θα απαιτήσει επανακεφαλαιοποίηση τους μέσω δανεισμού του Ελληνικού δημόσιου με το τελικό αποτέλεσμα να είναι ουσιαστικά μηδενικό.

Παράλληλα οι λεπτομέρειες του πακέτου ανταλλαγής αφήνουν πολλά ερωτηματικά. Το μέσο επιτόκιο και των 4 προτάσεων ανταλλαγής διαμορφώνεται στο 5,33%. Παράλληλα, για τις 3 προτάσεις η Ελλάδα θα πρέπει να παρέχει ώς εγγύηση 30 year zero coupon EFSF bond με τo funding cost να καλύπτεται απο την ίδια (στην τέταρτη πρόταση η εγγύηση είναι αρκετά ‘μπερδεμένη’ αλλά σίγουρα απαιτεί κάποια κεφάλαια απο την Ελλάδα). Καθώς το funding cost του EFSF είναι πολύ κοντά στο euribor swap rate, αυτό θα κυμανθεί περίπου στο 3,5%. Έτσι το συνολικό επιτόκιο που θα πληρώνει η Ελλάδα για το πακέτο θα είναι 8,8-9%, κάτι που σε μεγάλο βαθμό μηδενίζει τη βελτίωση που προκύπτει απο τις ανταλλαγές. Με βάση το τρέχων επιτόκιο χρηματοδότησης του Ευρώ (1,5%) οι τράπεζες που θα συμμετέχουν στις δύο πρώτες προτάσεις (και παράλληλα θα χρηματοδοτήσουν το EFSF) θα έχουν καθαρό κέρδος 2% απο τη χρηματοδότση συν τα επιτόκια των 30 year instruments.

Το πραγματικό κέρδος για την Ελλάδα απο το πρόγραμμα ανταλλαγής αρχίζει και φαίνεται πολύ νεφελώδες.