Εδώ και καιρό στα δελτία τύπου εκτέλεσης του προϋπολογισμού φαίνεται ότι η μεγαλύτερη υπέρβαση δαπανών (εκτός της χρηματοδότησης των ασφαλιστικών ταμείων, του ΟΑΕΔ και των νοσοκομείων) είναι απο τους τόκους του δημοσίου χρέους. Κάτι το οποίο εκ πρώτης όψεως είναι αρκετά περίεργο καθώς η σύνθεση του είναι γνωστή. Στο δελτίο της ΤτΕ για τις δανειακές ανάγκες της κυβέρνησης στο πρώτο 9μηνο γίνεται σαφής η προέλευση της υπέρβασης:

2010

2011

Διαφορά
Έντοκα Γραμμάτια

231

498

267

Ομόλογα

10775

10855

80

Λοιπά

640

2593

1953

Η υπέρβαση των εντόκων είναι λογική λόγω του μεγέθους των εκδόσεων (πλέον σημαντικό μέρος του δημόσιου δανεισμού είναι βραχυπρόθεσμο) και των αυξημένων αποδόσεων τους. Παρομοίως και η μικρή άνοδος των ομολόγων είναι σχετικώς αναμενόμενη καθώς ένα μέρος είναι κυμαινόμενου επιτοκίου οπότε η αύξηση των επιτοκίων απο την ΕΚΤ είχε επίδραση στα επιτόκια τους. Η πολύ μεγάλη αύξηση των λοιπών τόκων απο την άλλη θεωρώ ότι οφείλεται στο δανειακό πρόγραμμα της ΕΕ/ΔΝΤ και δείχνει ότι η παροχή ρευστότητας έχει γίνει με πολύ σκληρούς όρους που αυξάνουν την επιβάρυνση του προϋπολογισμού. Ιδιαίτερα καθώς οι τόκοι αυτοί εγγράφονται στο εξωτερικό έλλειμμα.

Δύσκολα θα αποφύγω να γίνω κακός και να σχολιάσω ότι φαίνεται για μία ακόμα φορά ότι το πρόγραμμα αφορούσε περισσότερο τη διάσωση των Ευρωπαϊκών τραπεζών (μέσω αποπληρωμής των ομολόγων τους ή αγοράς τους απο την ΕΚΤ) παρά την υποβοήθηση της χώρας στο πρόβλημα της.