Η NY Fed δημοσίευσε μία ενδιαφέρουσα μελέτη πρόσφατα σχετικά με τις εξαγωγές των ΗΠΑ. Παρότι οι ΗΠΑ διατηρούσαν το 12% των παγκόσμιων εξαγωγών στις δεκαετίες του ’80 και ’90, το ποσοστό αυτό μειώθηκε στο 8,5% μέχρι το 2010. Παράλληλα, είναι αρκετά τυπική η θέση ότι οι ΗΠΑ έχουν απωλέσει το μεγαλύτερο μέρος της ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας τους προς όφελος των Ασιατικών χωρών και έχουν μεταβληθεί σε ένα μεγάλο καταναλωτή.

Τα συμπεράσματα που προκύπτουν απο την μελέτη της Fed είναι αρκετά ενδιαφέροντα:

  1. Η πτώση των εξαγωγών περιορίζεται σε συγκεκριμένες ομάδες προϊόντων, κυρίως μηχανήματα (50%) και εμπορεύματα/πρώτες ύλες (25%). Η πτώση της δεύτερης κατηγορίας φαίνεται να οφείλεται στη γενικότερη πτώση των τιμών των εμπορευμάτων και την μείωση της συμμετοχής στις συνολικές παγκόσμιες εξαγωγές και όχι σε απώλεια ανταγωνιστικότητας των ΗΠΑ. Απο την άλλη η πτώση στην κατηγορία των μηχανημάτων φαίνεται να οφείλεται σε μεγαλύτερο βαθμό στην άνοδο της ανταγωνιστικότητας των Ασιατικών χωρών.
  2. Μεγάλο μέρος της πτώσης της συμμετοχής των εξαγωγών (σχεδόν 50%) δείχνει να εξηγείται απλώς από την αύξηση του ποσοστού του παγκόσμιου εισοδήματος που κατέχεται απο άλλες χώρες (και αντίστοιχη μείωση του ποσοστού που κατέχεται απο τις ΗΠΑ). Παρόμοια χαρακτηριστικά εμφανίζουν οι περισσότερες απο τις χώρες μέλη της ομάδας των G-7, με μόνη εξαίρεση τη Γερμανία (η οποία καταφέρνει να διατηρήσει τη συμμετοχή της σταθερή). Ακριβώς αντίθετη είναι η πορεία της Κίνας και της Ινδίας οι οποίες αυξάνουν τη συμμετοχή των εξαγωγών τους παράλληλα με τη συμμετοχή τους στο παγκόσμιο εισόδημα.

Είναι σίγουρα δεδομένο ότι οι ΗΠΑ έχουν απολέσει (ιδιαίτερα μετά το 2000) ένα μέρος του ανταγωνιστικού τους πλεονεκτήματος, ιδιαίτερα σε συγκεκριμένους βιομηχανικούς τομείς. Η μελέτη όμως δείχνει ότι αυτή η απώλεια είναι περιορισμένη σε συγκεκριμένους τομείς, αποτέλεσμα σε μεγάλο βαθμό της γενικότερης ανόδου του εισοδήματος των Ασιατικών χωρών ενώ παράλληλα δεν πρέπει να παραβλέπονται και οι θετικές συνέπειες στις τελικές τιμές των προϊόντων, όσο και της ικανότητας κλιμάκωσης που έχει η μετακίνηση της παραγωγικής διαδικασίας στην Κίνα (η οποία σε μεγάλο βαθμό δεν είναι δυνατή στις ΗΠΑ). Αν μάλιστα κάποιος εξετάσει το ποσοστό των εξαγωγών προϊόντων και υπηρεσιών στο Αμερικανικό ΑΕΠ θα ανακαλύψει ότι αυτό διαχρονικά αυξάνεται παρά μειώνεται, κάτι που ενισχύει τη λογική ότι οι απώλειες των ΗΠΑ έχουν να κάνουν περισσότερο με την μείωση του ειδικού βάρους τους στο παγκόσμιο ΑΕΠ.